Vraag het aan de aspergeteler!

Jelmer: ‘Witte en groene asperges zijn eigenlijk dezelfde planten, sommige rassen zijn wel meer geschikt om groen of wit te oogsten. Het verschil is dat je witte asperges geen zonlicht biedt, door ze te bedekken met een rug aarde en daarna met folie. Dat folie is plastic, natuurlijk geen ideaal materiaal, maar die gaan wel een aantal jaartjes mee he? En het heeft het grote voordeel dat je de groei van de witte asperges iets kunt sturen. Door de zwarte kant naar boven te keren, warmt de rug meer op en groeien de planten sneller. Maar als de zon heel fel zou zijn in het oogstweken, keer je de witte kant boven, zodat je wat van de warmte afstoot. En de folie houdt de asperges wit, zo verkleuren ze niet naar groen of paarsachtig.”

Luuk: “Asperges die je groen wil oogsten, die bedek je dus niet, die komen gewoon boven - maar ze stoppen met koud weer echt met groeien - kruipen bijna weer terug de grond in! Dus waren de witte al laat: de groene zijn nog extra laat dit seizoen. Aan de andere kant: als de zon zich van z’n beste kant laat zien, moet je groene asperges wel twee keer per dag oogsten, dan knallen ze echt de grond uit.”

Luuk: “Het onkruid wieden, dat is echt een sport op zich hoor! En in 2018 had ik in een net ingeplant veld een enorme plaag van het aspergehaantje: een kevertje dat alleen aspergeloof eet. Die zomer was hartstikke droog, perfect weer voor dat rotbeestje… Ik zag het hele veld in een mum van tijd van prachtig groen naar bruin gaan, alle planten zakten in elkaar, er was niks aan te doen. Ik heb collega telers opgebeld, die zeiden: ’Kijk je veld de komende twee weken niet meer aan, want dan breekt je hart’. Maar uiteindelijk gaat zich er een natuurlijke vijand settelen, een sluipwespje die dat kevertje aanpakt. Wij zitten hier in een gevarieerde groene omgeving - er zijn hier veel bossen, daarachter loopt een stroompje water, we hebben hier ook nestkasten opgehangen voor valken, daar zitten jaarlijks nesten in. En kijk, daar loopt een veldmuisje. Zo brengt de natuur zichzelf weer in evenwicht. Daar profiteren we van in de biologische teelt. En zo hoort het!”

‘De laatste jaren begint de vraag te komen naar biologische asperges’ merkt teler Luuk in zijn Brabantse land. ‘Er zijn er wel een aantal in omschakeling hier in de buurt’. Die omschakeling van gangbare teelt naar biologisch, dat duurt een paar jaar en wordt nauwlettend gecontroleerd door SKAL.

Jelmer is slechts een van de drie aspergetelers in heel Friesland (!) waarvan alleen Jelmer biologisch werkt. Een unicum dus, Gaast’sperges! “Mensen verbazen zich er nog steeds wel eens over, asperges, in Friesland? De zanderige grondsoort leent zich er in dit deel van Friesland, Gaasterland, heel goed voor. Het is hier een bekend wandelgebied, maar toeristen wrijven zich inderdaad wel eens de ogen uit!’ Sinds Jelmer, nu een jaar of zes asperges teelt, vinden steeds meer mensen de weg naar zijn kraampje langs de weg. “Het is een uniek product voor Friesland, heel bijzonder dus dat we het aanbod van streekgroenten zo kunnen verruimen met onze asperges. Ik ben er trots op.”

Luuk: “Iedere dag halen we per rug het folie van de witte asperges opzij. De eerste straaltjes licht die een witte asperge vangt, als hij zijn kopje boven de rug uitsteekt, net voordat hij gestoken wordt, doen ’m al licht verkleuren. Die kleur is violet. Als je dan een halve dag of een dag zou wachten met oogsten wordt het van violet, naar paars, naar groen, zoals een gewone groene asperge.” Na het oogsten worden de kistjes witte asperges direct in koud water gezet, waarna in de schuur het wassen en sorteren op dikte aanvangt. Vers is absoluut belangrijk bij asperges: daarom worden in warme weken vaak wel twee keer per dag het hele perceel langsgelopen.